مروة عثمان، روزنامه‌نگار لبنانی، در رشته‌توییتی در حساب کاربری خود در ایکس نوشت
برای ما که زیر بمب‌ها زندگی می‌کنیم، انتخابات آمریکا به هیچ وجه آن نمایش سیاسی نیست که انتظار می‌رود جشنش را بگیریم.
ما اصلاً برایمان مهم نیست کدام حزب در انتخاباتی برنده می‌شود که در آن، هنرِ ساختنِ توهمِ «حق انتخاب» را به کمال رسانده‌اند و در همان حال، ماشین امپریالیسم را محکم و استوار سر جایش نگه داشته‌اند.
انتخاب بین دو سرگینِ اسب که بوی یکسانی دارند، دموکراسی نیست. و اینکه انتظار داشته باشند برای این خوشحالی کنیم که بوی یکی از آن‌ها کمی کمتر آزاردهنده است، صراحتاً توهین‌آمیز است.
به کسانی که رأی می‌دهند گفته می‌شود که آن‌ها در حال تصمیم‌گیری برای آینده کشورشان هستند، در حالی که همان ماشین‌آلاتی که تعیین می‌کنند کدام جان‌ها expendable (بی‌ارزش و فداکردنی) هستند، کدام کشورها بمباران می‌شوند، کدام سرزمین‌ها اشغال می‌شوند و رنج چه کسانی با پول مالیات‌دهندگان آمریکایی تأمین می‌شود، بسیار دورتر از دسترس آن‌ها در حال کار کردن است.
و ما را از این هیجان‌زدگی برای دموکرات‌ها معاف کنید. آیا اوباما در یمن عروسی‌ها را بمباران نکرد؟ آیا بایدن در غزه نسل‌کشی را مسلح نکرد و از آن محافظت نکرد، در حالی که اسرائیل کارزار پاکسازی قومی خود را در لبنان به اجرا درمی‌آورد؟
ظاهراً قرار است هر چهار سال یک‌بار دچار فراموشی گزینشی شویم، سایه مورد علاقه‌مان از امپریالیسم آمریکا را انتخاب کنیم و وقتی که به اصطلاح «شرِ کمتر» برنده می‌شود، جشن بگیریم.
ما را ببخشید اگر از نظر احساسی درگیر این ماجرا نیستیم.
وقتی سیاست خارجیِ شما، مراسم تشییع جنازه کسی است، دموکراسیِ شما، کابوس شخص دیگری است.
قطعاً ما موظف نیستیم انتخاب‌های انتخاباتیِ امپراتوری‌ای را جشن بگیریم که مدام ما را به عنوان اهدافش انتخاب می‌کند.
